Jestem winny Szanownym Czytelnikom moją  opinię dotyczącą  zarówno urządzenia, czyli kotła jednofunkcyjnego Genus Evo System w świetle moich doświadczeń z jego eksploatacji, jak i samej marki jako takiej.

Jak pisałem w poprzednim poście, jestem mile zaskoczony jego spalaniem, ale to nie wszystko. Kocioł po czterech miesiącach eksploatacji  pod względem technicznym sprawuje się nienagannie. Żadnych błędów, żadnych usterek, czy nie daj Boże awarii.  Jego praca, poziom dźwięków jest przyjemna dla ucha. Zdaję sobie sprawę, iż tak krótki okres eksploatacji nie jest do końca opinią miarodajną. Dla mnie przynajmniej okresem sprawdzającym sprawność i jakość kotła powinien być okresem przynajmniej 3 letnim, czyli porównywalnym z okresem podstawowej gwarancji na urządzenie. Dopiero po takim czasie można by pokusić się o wydanie w miarę miarodajnej opinii. Nie mniej- powtórzę to raz jeszcze kocioł jako taki pracuje nienagannie. Stabilizacja parametrów pracy zarówno obiegu grzewczego, jak i podgrzewu c.w. zapewnia duży komfort użytkowania, na co zwracają uwagę wszyscy domownicy bez wyjątku. Moc kotła została dobrana właściwie do obciążenia cieplnego budynku, a możliwość jej precyzyjnej regulacji i doboru w automatyce, daje swobodę w konfiguracji systemu. Podpięcie sterownika pracującego po Mod-busie w przypadku usytuowania pieca w miejscu mniej dostępnym (na pomoście montażowym na wysokości ok 1,7m), bardzo ułatwia kontrolę i sterowanie kotłem z salonu. Żałuję tylko, że posiada w oprogramowaniu parę błędów zarówno logicznych, jak i stylistycznych. Po czterech miesiącach przyzwyczaiłem się i przestaje mi to przeszkadzać. Mówiąc wprost – ten typ tak ma! Ja z kolei mam nadzieję, że  firma ARISTON i jej Serwis, czytając wcześniejsze moje posty zainteresuje się spostrzeżeniami i odezwie się w niedługim czasie. Co do serwisu lokalnego, to na podstawie wcześniej opisanych przyczyn niewiele mogę powiedzieć. Serwisant przyszedł, zamontował i… poszedł. Czy ktoś wzywa  serwis  z powodu braku powodów? Ja też tego nie robię. Ale!! Zdążyłem się zorientować w zakresie dostępności serwisu w mojej okolicy. I co wyszło? Jest ich trzech!! Ale i tak będę wybierał tego co montował piec, czyli Pana Andrzeja. Dlaczego? Może dlatego, że w jakimś stopniu się już poznaliśmy i mam jakieś już zaufanie pomimo, że w moim przypadku podłączenie kotła będzie wymagać drobnej przeróbki. Takie są moje przemyślenia po analizach i wątpliwościach co do sposobu podłączenia kotła do rozdzielacza systemu z pompą ładującą.

Zainteresowanych odsyłam do moich wcześniejszych wpisów. Nie mniej trudno tutaj szukać winnych, gdyż jeżeli coś się wykonuje na żywym organiźmie, nie mając schematów kotłowni, to trudno o pełną,  jedynie słuszną analizę. Wyszło po prostu w praniu.  Przeróbka banalna, ale jednak.

Generalnie rzecz biorąc do chwili montażu uważałem,że tylko kotły znanych marek, głównie niemieckich są godne zaufania i sam je promowałem, jako jedyne godne polecenia. Jednak okazało się, że Ariston jest rewelacyjny, przynajmniej pod względem zużycia gazu, a coś na ten temat jednak wiem z pracy zawodowej. Nie chcę i nie uprawiam kryptoreklamy, ale wcześniej wspominałem o innych markach, które okazały się nie trafione przez Inwestorów. Twierdzę, że nie z powodu jakości samego urządzenia, bo tam naprawdę jest perfekcja, lecz z powodu skomplikowania i możliwości  doboru algorytmów automatyki i trudności w poprawnym jej ustawieniu w odniesieniu do konkretnej instalacji. Efektem tego jest zwiększone zużycie gazu i nie wiadomo dlaczego. A co można  zmienić i jaki będzie tego efekt? Tego tak szybko nie da się zrobić. Ariston pod tym względem wydaje się nie robić problemów, czego dowodem jest naprawdę niskie spalanie gazu. Jeszcze raz- analiza została przeprowadzona na konkretnej instalacji w odniesieniu do kilku wcześniejszych lat.

PS Jeżeli  przeczytałeś moje posty do końca, to znaczy, że poważnie interesuje cię ten temat. Jeżeli, Szanowny Czytelniku masz pytania, szukasz sposobów optymalizacji zużycia energii cieplnej, czekam na Twoje pytania. W miarę mojej wiedzy i zdobytego doświadczenia w przygodzie z marką Ariston, służę pomocą.

Otóż na wstępie zaznaczam, że nie jest moim celem wprowadzanie kogoś w błąd. Na potwierdzenie tego powiem, że oprogramowanie kotła jest dla mnie jednak kłopotliwe. Miałem nadzieję, że wybierając ten kocioł będzie łatwiej nim sterować niż w przypadku kotłów innych markowych. Software wydaje się dla mnie być nieco rozjechany i nieczytelny. Może też ze mną jest coś nie tak i nie potrafię zrozumieć logiki programistów dla Aristona. Inne (niemieckie) oprogramowanie jest bardziej zrozumiałe i wydaje się być oczywiste. Ale tutaj uwaga, zrozumiałe i oczywiste nie znaczy wcale czytelne. Ilość danych w sterowniku np. firmy wszechobecnej na zawodach w sportach zimowych,  może przyprowadzić o zawrót głowy. A konia z rzędem temu, który ma jasny i przejrzysty obraz algorytmów np. w HK3W. Efekt tego jest taki, że większość serwisantów uruchamia taki kocioł z ustawieniami fabrycznymi i podpisuje protokół uruchomienia. Podczas przeglądu z kolei, jak nie ma ściągi i parę godzin czasu do analizy, to lepiej żeby nie przyjeżdżał. Znam dyrektorów szkół, którzy błagają o zmianę takiej automatyk, bo UE chce im zabrać dotację za nieefektywne modernizacje systemów ogrzewania.

Ale wróćmy do tematu. Pomimo, że oprogramowanie pozostawia programistom (i tłumaczom też) szeroką bramę do popisu, to jestem na obecną chwilę bardzo, ale to bardzo zaskoczony. Spalanie gazu to dla mnie szok i nie za bardzo dalej wiem co o tym sądzić. Wiele przeróbek instalacji nie było, a główny jej  rdzeń się nie zmienił. Za okres od dnia uruchomienia tj. 04.09. 2015 do dnia 04.12.;2015, czyli pełne 3 miesiące zużycie gazu (również na cele przygotowania posiłków) wyniosło 453m3 !!!. Przy obecnej średniej cenie dla mnie gazu 2,50zł koszt lekko przekroczył 1100zł. Pewnie, może ktoś powiedzieć, że jeszcze zimy nie ma i temperatury są dodatnie i będzie miał rację. Rzecz w tym, że ostatnie lata mają z zimą mało wspólnego, podczas których  spalałem ok 1m3 drewna w tygodniu, a za cały sezon grzewczy spalałem ok 22,5 m3 drewna. Jak bym nie liczył, to do dnia dzisiejszego spaliłbym od początku sezonu (20 październik, bo tak zaczynałem palić w cyklu całodobowym) ok 4 m3 drewna a’190 zł/m3. Czyli 760zł.! Dodając do tego okres września, i przygotowanie c.c.w przy użyciu gazu, oraz zużycie gazu na przygotowanie posiłków, to koszt zbliżał się do poziomu tysiąca złotych.  Przyznam, że przy opalaniu drewnem w domu było cieplej, bo w granicach 22-23 st C, ale dziwne że obecnie utrzymywane 20 st C wcale mi nie przeszkadza. Powie ktoś- tak, ale każdy stopień więcej w domu to 6% więcej energii do wytworzenia. Zgadzam się, ale w piecu na paliwo stałe (tym bardziej  w kotle zgazującym drewno), utrzymanie temperatury na stałym poziomie jest trudne bez np. zbiorników buforowych. A ja takich zbiorników nie mam i już nie zamierzam ich montować.

Ocenę opłacalności na tle powyższych faktów pozostawiam Wam, Szanowni Czytelnicy.  Bardziej rzetelne dane będę mógł otrzymać i przedstawić po zakończeniu sezonu, czyli gdzieś pod koniec kwietnia.

Wcześniej uważałem, że rzetelność niemiecka i perfekcja w wyrobach nie ma sobie równych, a tu takie zdziwienie. BRAWO ARISTON!

PS.

W poprzednich wpisach napisałem, że konstrukcja kotłów jest podobna u wszystkich producentów i piec jak piec- ma grzać i łaski nie robi, że ważna jest jakość serwisu na danym terenie i tym głównie należy się kierować przy wyborze urządzenia. Tym wpisem ukazuję konieczność weryfikacji takiego stanowiska, co w odniesieniu do mnie niniejszym wpisem czynię.

Wracając do meritum sprawy. Zmieniłem parę danych eksploatacyjnych ( ktoś określił je danymi miękkimi). Z powodów opisanych powyżej zmniejszyłem moc kotła do wielkości zakresu 60%, co powinno zapewnić możliwość odzyskania ciepła kondensacji. Czy ta moc wystarczy dla mojego domu przez okres zimy? Będę podnosił % mocy w miarę jak piec nie wydoli i zacznę marznąć.

Natomiast z powodu konstrukcji zasobnika c.c.w. musiałem ustawić temperaturę wody w zasobniku na 40 st C. Szczegóły takiej decyzji opisałem w poprzednim blogu. Włączyłem funkcje Comfort, bo bez niej piec nie ruszy przy zasobniku zewnętrznym. Wyłączyłem  całkowicie funkcje związane z legionellą, bo i tak przynajmniej raz w tygodniu włączę kocioł na drewno i przegrzeję zasobnik do jakiś 80st. C. Jeżeli by nie było innego źródła ciepła, to na pewno ochrona przed tą bakterią była by uruchomiona. Znam bowiem przypadki utraty zdrowia z powodu tej bakterii, a raczej z powodu braku świadomości, że ona w niezbyt ciepłej wodzie lubi się rozwijać i atakuje. Brak w sterowaniu kotła takiego algorytmu pracy (ochrona przed legionellą) powinno zakończyć się jego dyskwalifikacją.

To chyba wszystko w tym poście na przedmiotowy temat. Generalnie rzecz biorąc, osobiście odczuwam dość wysoki komfort w użytkowaniu tego kotła. Na pewno przyczyną są również  moje wspomnienia (i całe szczęście, że tylko wspomnienia) z obsługi jego poprzednika, który miał świeczkę, kontaktron ON-OFF dla pompy w sterowniku temperatury i w zasadzie nic poza tym. Tutaj mogę coś wybrać, ustalić, a potem to zmienić. A propos zmian, to wydaje mi się (uważam), że piec powinien mieć większe przekroje rur podłączeniowych. Instalacje o mocy rzędu 30kW mają podłączenia calowe i takie gwinty winny być na wejściu i wyjściu z kotła. Dlaczego? dlatego, bo w przypadku np. podłączania rur wielowarstwowych typu np. Alu-pex, kształtki przejściowe maja wewnątrz nawet 8mm przelotu, a takim otworem przesłać wodą 30kW energii to trochę trudno, aczkolwiek nie niemożliwe. Połączenie z instalacją było by łatwiejsze, ale z racji braku miejsca może nie prostsze. Nie mniej tą sytuację będę analizował dla mojego przypadku przebijania ciepła przy podgrzewie c.w.u. do instalacji ogrzewania, bo moje orurowanie oparte jest na rurach miedzianych dn 28mm, gdzie opory liniowe są znacznie mniejsze niż w rurach wykorzystanych do budowy kotła rzędu fi 15-18mm.

Kończąc ten post, proszę czytających o przekazanie własnych opinii i uwag, tudzież spostrzeżeń dotyczących przedmiotowego kotła. Zainteresowanym zaś moją wiedzą i spostrzeżeniami służę pomocą.

W kolejnym wpisie podzielę się z wrażeniami z dalszej eksploatacji i do tego czasu postaram się rozwiązać poruszone problemy, może już wspólnie z „moim” serwisantem Aristona.

Dzisiaj mija dokładnie 7 tygodni od uruchomienia kotła w cyklu zimowym, to znaczy dla potrzeb c.o. i ccw. U mnie to gaz o starym oznaczeniu  GZ50. Odczyt licznika wskazuje na zużycie 217 m3 gazu. Pytanie czy to dużo czy też mało? Sam do końca nie wiem. Zużycie należało by odnieść tylko w stosunku do urządzenia zdemontowanego, będącego reliktem urządzeń grzewczych, pewnie już dawno przetopionego w piecu hutniczym. I dobrze, bo jak pamiętam spalał on ca ~20-25m3/dobę w warunkach zimowych. Pisząc  „zimowych”, mam na myśli zakres temperatur zewnętrznych ujemnych, zbliżonych do zera. Zatem przy obecnie panujących warunkach pogodowych ciężko jest jeszcze określić do końca ekonomiczność spalania nowego kotła. Nie mniej szacuję wzrost efektywności w granicach 25-30% . Czemu aż tyle? Ano na pewno temu, że poprzednik miał otwartą komorę spalania, palnik żywcem wzięty z kotła typu PG-6, lub podobny, a wymiennik ciepła nie będący na pewno szczytem myśli technicznej  z końca ubiegłego stulecia. Poza tym posiadał tzw świeczkę, czyli palnik dyżurny, który przy optymalnym ustawieniu płomienia potrafił zeżreć gazu w granicach jednego metra sześciennego na dobę.

Zdecydowałem się na zamontowanie zdalnego sterownika kotła Sen Sys, który mi ułatwił obsługę i kontrolę, bo nie muszę wychodzić już na platformę montażową gdzie zamontowany jest kocioł. Sterownik podłączony kabelkiem dwużyłowym, (który niegdyś włączał  stary piec od czujnika temperatury typu ON-OFF dla pompy obiegowej), z płytą główną kotła pracuje po Mod Busie, zapewniając pełną sterowalność kotłem z pokoju dziennego. Działa świetnie, ale to wcale nie znaczy, że jest idealny. Posiada mankamenty. Przypuszczam, że jest to sprawa software’u i jego tłumaczenia z włoskiego na nasz język, albo ja czegoś nie rozumiem. Umówiłem się z serwisantem Aristona, ale On (Pan Andrzej, który montował ten kocioł) ma sporo pracy przed sezonem grzewczym  przy przeglądach urządzeń, dlatego też odłożyliśmy ten temat na dalszy plan. Do tej pory udało mi się znaleźć kilka błędów, z czego dwa są logiczne, a jeden powtarzającym się błędem stylistycznym. Może serwis Aristona w Polsce ma możliwość poprawy softu i szybkiego wczytania w sterownik. Poniżej zdjęcia wyświetlacza z zauważonymi błędami.

  błędy logiczne   

błędy stylistyczne

błędy stylistyczne

Może to nie ma żadnego znaczenia dla użytkownika, ale może powodować niesmak po kupnie takiego urządzonka. Poza tym automatyka dosyć fajna, rozbudowana w wystarczającym stopniu dla przeciętnego użytkownika, a komunikacja po Mod Busie dobrze działa.

Poniżej dane charakterystyczne  kotła i instalacji w której pracuje:

1.  moc znamionowa- 30kW
2. rodzaj pieca – jednofunkcyjny kondensacyjny z zamkniętą komorą spalania
3. rodzaj c.c.w.- pionowy zasobnik wody ze stali nierdzewnej Termika v-300l dwuwężownicowy
4. instalacja solarna dla przygotowania c.w.u.- próżniowy 30szt
5. sprawność kotła – do 108%
6. średnica przewodów powietrznych/spalinowych -80/60mm
7. rodzaj spalanego gazu – GZ-50
8. powierzchnia ogrzewana- ok 268m2

Na uwagę zasługuje fakt bardzo cichej pracy urządzenia, nawet względem tych kotłów z tzw wysokiej półki. w moim przypadku nie ma żadnych odgłosów dźwięków towarzyszących pracy wentylatora, typu wibracje blach, czy głośna praca wentylatora nadmuchu. Może jest to spowodowane dość dokładnym pionowaniem urządzenia podczas montażu. Zatem należy mieć to na uwadze (dokładność montażu), tak aby nie występowały żadne naprężenia elementów pieca.

No i istotna w końcu sprawa. Często czytam na forach narzekania, że po rozruchu urządzenia w stosunkowo krótkim  czasie pojawiają się usterki w urządzeniach, zarówno te mechaniczne, jak i elektryczne związane ze sterowaniem, a raczej automatyką. U mnie żadna z tych rzeczy na razie nie wystąpiła (?) i oby tak dalej.

W następnym wpisie zajmę się danymi zmiennymi  i podam powody wyboru parametrów pracy kotła.

Fakt, że podgrzewa tylko ccw (oby jak najdłużej bez c.o.) i na razie się nie wysila, ale lokalizacja czujnika w zbiorniku jest na wysokości środka wężownicy górnej, czyli gdzieś w granicach 100 litrów ciepłej wody (zbiornik 300l). Czym to skutkuje? Otóż ciepło- jak wiadomo- idzie zwykle do góry, zatem gromadzi się pod górną dennicą zbiornika. Jeżeli zadałem temperaturę ccw 50 stopni C, to u góry zbiornika było ponad 70 stopni !!.

Musiałem wprowadzić korektę temperatury zadanej, i przy ustawieniu na 41 stopni, górna część zbiornika osiąga prawie 60 stopni. Zatem i tak za dużo. Przestawię temperaturę na minimalną możliwą, czyli 35 stopni i zobaczymy jak się zachowa woda w zbiorniku.

Z racji, że jeszcze pogoda jest słoneczna i solar cały czas chodzi, to analiza zużycia gazu jeszcze mija się z celem. Poczekamy zatem na szarą, pochmurną jesień:)

Kocioł zawisł na wcześniej przygotowanym miejscu. Połączenie z instalacją również przebiegło  wg wcześniejszych planów.  Oczywiście nie obeszło się bez przeróbek instalacji w kotłowni, choćby ze względu na zmianę lokalizacji i usytuowania nowego kociołka względem starego złomu. Nie mniej należało podłączyć na nowo rozdzielacz główny obiegów grzewczych i ładowania zasobnika c.c.w. Zasobnik c.c.w. został podłączony w sposób przewidziany przez Aristona z wykorzystaniem wewnętrznego zaworu trójdrogowego, w przeciwieństwie do pierwotnej instalacji, gdzie  na rozdzielaczu zamontowana jest pompa ładująca dla dwóch kotłów.

Powinno to przynieść wymierne korzyści z uwagi na znaczne skrócenie rurażu, a co za tym idzie mniejsze straty temperaturowe na obiegu. Jedną z nader istotnych zmian, to zamontowanie dodatkowego zaworu zwrotnego na zasilaniu pomiędzy sprzęgłem hydraulicznym a rozdzielaczem. Wyeliminowało to możliwość przepływu czynnika grzewczego kotła między zasileniem i powrotem, co istotnie pogorszyło by warunki wykorzystania ciepła kondensacji, co w konsekwencji obniżyło by istotnie sprawność kotła. Sprzęgło pozostało w instalacji na zasilaniu z kotła na drewno i zabezpiecza temperaturowo powrót do kotła. Efekt tego sprzęgła jest nader istotny, bo kocioł na drewno ma już 11 lat i nic nie zapowiada, żeby miał się  w najbliższym czasie rozszczelnić. Dla przykładu u sąsiada identyczny piec pochodził TYLKO dwa lata, bo pracował cały czas na zimnym powrocie. Czy miał inne zabezpieczenia?- tego nie wiem. Wiem, że ja mam instalację sprawną, pomimo już stosunkowo długiego czasu eksploatacji. Ale nie o tym mam pisać. Podłączenie przewodów kominowych nie nastręczało większych problemów poza centrowaniem kolanka remontowego z rurą pionową w kominie długości 6,5m. Ale Pan Andrzej wykazał się i tutaj zarówno wiedzą i praktyką.

Z całością przeróbek i adaptacji uwinęli się we dwóch w dwa dni.                                                                       
Koszty adaptacji po  mojej stronie, ograniczyły się do zakupu przewodu kominowego, jego montażu, oraz montażu zaworu zwrotnego pomiędzy sprzęgłem a rozdzielaczem i zamknęły się w kwocie 1200 złotych.

Oczywiście moje prace związane z przygotowaniem samego pomieszczenia kotłowni nie sposób podać, bo jak tutaj liczyć własną robociznę i manewrowanie wałeczkiem pomiędzy rurami i rureczkami?

Popatrzcie!

Może tego nie do końca widać, ale nie jestem zawodowym fotografem. Na szczęście podczas montażu towarzyszył nam profesjonalista od takich uwiecznień, zatrudniony na zlecenie Aristona przez Artgroup. Jego obrazy będące arcydziełem, wkrótce zostaną udostępnione, o czym w następnym wpisie. Nawiasem mówiąc, chciałbym wywijać tak kijem golfowym jak on swoim aparatem. Wielkie uznanie.

Rozwiązania wewnętrznej budowy kotła, choć wydają się proste są dosyć subtelne, a i dojścia do poszczególnych elementów (przynajmniej na obecną chwilę) wydają się łatwe. Okaże się w przyszłości jak przyjdzie w nim pogrzebać.

Wrażenia z rozruchu są nader pozytywne. Na uwagę zasługuje niski poziom dźwięku (ok 47dB) podczas pracy kotła. Funkcje sterownicze (fakt że te podstawowe) wydają się banalnie proste. Nie miałem okazji jeszcze prześledzić całego sterownika, bo to przecież pierwsze godziny eksploatacji, a na to trzeba trochę czasu i chęci. A dzisiaj też już jestem nieco zmęczony, zatem kończę te wywody z życzeniami dobrej nocy sobie i wszystkim.

Tablica rozdzielcza kotłowni                                                    obiegi grzewcze do powiązania z nowym kotłem

obiegi z trochę innego ujęcia. Po prawej konstrukcja wsporcza              Miejsce montażu kotła na ścianie

Mnie się podoba. Z racji, że jutro, tj. w środę rozpoczynamy montaż, to czas mnie goni, a jeszcze muszę dociągnąć zasilanie elektryczne do kotła i sterowanie pompami obiegów grzewczych. Nie do końca jeszcze rozumiem logikę tego sterowania, które wymyśliłem, ale muszę się z tym jeszcze dzisiaj uporać. Dlatego będę kończył

Nazywam się Przemek i mam 38 lat. Jestem żonaty i mam dwójkę dzieci. Mieszkam w miejscowości Kobylnica w województwie Pomorskim. Pracuję w firmie handlowo-usługowej, która zajmuje się sprzedażą urządzeń grzewczych oraz wszelkiego rodzaju usługami instalatorskimi w tym zakresie.

Zdecydowałem się na zmianę zamontowanego u mnie kotła gazowego (kocioł Ariston  – otwarta komora spalania) na kocioł kondensacyjny Ariston Genus Premium System 24FF. Motywów było kilka:

1. Mój obecny kocioł powoli zbliża się do okresu „emerytalnego”, chociaż ani razu się nie zepsuł, ale lepiej dmuchać na zimne, żeby nie stanął którejś zimy,

2. Zamysł oszczędzania na rachunkach,

3. Niewielki koszt przeróbki przy wymianie kotła Ariston na Ariston.

Wybrałem kocioł 24 kW bo jego moc w zupełności wystarczy na moje potrzeby. Mieszkam w domu z lat 70 o kubaturze 230 m2.

Dom jest ocieplony styropianem 5 cm, wszystkie okna nowoczesne, ze względu na płaski dach o sporej powierzchni, w ubiegłym roku pokryłem go styropapą, aby ograniczyć „ucieczkę” ciepła.

Większą część ciepła produkowanego przez kocioł potrzebuje na c.w.u., ponieważ w domu mieszkają dwie rodziny – 9 osób – i woda ciepła jest często używana. Woda jest podgrzewana przez kocioł gazowy w zasobniku 150 l i to wystarcza.

Dodatkowo mam tez zainstalowany kocioł na drewno, który jest używany tylko przy bardzo ostrych zimach i tylko do c.o. W kotle tym palone jest tylko wieczorem jak jesteśmy w domu.

Tyle o mnie.

Krzysztof

Mam na imię Krzysztof, urodziłem się ponad pół wieku temu w Bielsku Białej, i jeżeli ktoś twierdzi, że jestem stary to w żadnej mierze nie czuję się takim.  Wręcz przeciwnie uważam, że  praca w budownictwie przy koordynacji projektów i prac instalacyjnych, zarówno mechanicznych jak i elektrycznych utrzymuje mnie na wysokich obrotach, co nie idzie oczywiści w parze z moimi wynagrodzeniami.  Ale takie odczucie ma chyba każdy z nas i twierdzi, że za  tak ciężką i odpowiedzialną pracę mało mu płacą. Mam trójkę dorosłych dzieciaków (pewnie się obrażą za te „dzieciaki”), które są już na własnych garnuszkach i z własną receptą na życie, dlatego nie za bardzo chcą wykorzystać moją wiedzę i doświadczenie (umiejętności też). Pewnie uważają, że jestem starej daty, i nie pasuję do ich schematów. Może to jest prawdziwy powód chęci przekazania mojego doświadczenia innym, którym zależy na powiedzmy świadomych i poprawnych rozwiązaniach w zakresie doboru urządzeń grzewczych i układów instalacyjnych we własnych domach.  Dlatego przez parę miesięcy będę opisywał tutaj moje doświadczenia, spostrzeżenia, uwagi i wskazówki dotyczące wykorzystania i użytkowania kotłów kondensacyjnych (i nie tylko) ze szczególnym zwróceniem uwagi na pracę jednofunkcyjnego kotła Ariston Evo System, który będzie zamontowany w moim domu w ramach konkursu organizowanego przez firmę Ariston. Zaznaczam, że nie zamierzam nikomu tutaj kadzić i udowadniać, że ten właśnie produkt jest najlepszy, a inne są daleko w tyle, bo jestem odmiennego charakteru i jeżeli mi coś nie pasuje to mówię wprost i potrafię to udowodnić, co działa i w drugą stronę. Jeżeli coś mi się sprawdza to z uzasadnieniem tego też nie mam problemów.

 Na budowę domu zdecydowaliśmy się z żoną na początku lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia, kupując działkę nie daleko miasta pod górami, blisko lasu i rzeki. Żeby cała rodzina czuła się swobodnie, dom miał być odpowiednio duży, to znaczy każdy będzie miał własny pokój, a i pokój dzienny z aneksem jadalnym będzie na tyle przestronny, by móc pomieścić liczną naszą rodzinę.  Ale to na dzisiaj wszystko.

W następnym  wpisie  postaram się przedstawić charakterystykę budynku i powody mojej decyzji dotyczącej wyboru źródła ciepła.